رحيم اخيرا ظهر لعلى اللى استغرب شكله هو كان بيحسبه معلم وبجلابيه لقى شاب ت شعره متمرد على جبينه وله دقن واضحه ونظرات الخ.بث والك.رة بتطلع من عنيه …. على وقتها نفسه الارض تنشق وتبلعه ولا غض*ب الحوت يطوله .).
رحيم قرب من على ونزل على ركبته قدام علي وهمس بصوت واطى : انت عارف انت جاى هنا ليه ؟.
(علي هز راسه بمعنى لا) .
رحيم : امم مش عارف تتكلم وتقول حاجة حاطين على بوقك لزقه .. معلش انا كمان مش هاشيلها … هاسيبها …. انا اصلا مش عاوز اسمع صوتك …
كفايه اللى سمعته عنك …كفيل يخلينى اقطعك حتت يابن ال******.
(على قعد يتحرك بخوف ويص*در اصوات انه عاوز يتكلم ).
رحيم : لا مش هاخليك تتكلم ودلوقتى جه عق.ابك.
( رحيم رجع لوارة وطلع مسد.سه وصوبه ناحيته )
رحيم بشر : تختار ايه ياض انا اصوب عليك …. بس تحذير.. طل.قتى والقب.ر يا روح امك …. ولا حد من رجالتى يصوب عليك .. واهو تاخد حته ع.اهه بسيطه تفتكر الحوت بيها .
( الكل واقف بيتفرج فى صمت وخاي.فين يص*دروا اى صوت … رحيم الشامى يو.لع فيهم ).
رحيم ز.عق بصوته كله :
اختاااار ياله .
(على شاور بعد خوف على راجل من رجاله رحيم ….
و رحيم أمرة يصوبه وراجل رحيم صوب على رجل على وايدة ).
رحيم بغض*ب : شلوة ارموا فى اى مقله زب.اله .
********************
رحمه سمعت ض.رب النا*ر عي.طت وخا.فت ندهت لفوزيه : طنط فوزيه… طنط فوزيه.
فوزيه : نعم ياست البنات … بتنادى عليا ليه ؟.
رحمه بخوف: هو في ايه ض.رب النا*ر ده ..رحيم فين؟.
فوزيه : سى رحيم هو اللى بيض.رب النا*ر … بيقولوا بيتخا.نق مع واحد فى وسط الحارة
رحمه خا.يفه وقعدت تعيط اكتر :
هو في ايه انتوا كل حياتكوا ض.رب نا*ر وخنا.ق.
فوزيه : اهدى … اصل سى رحيم موصينى عليكى … هو اظاهر سى رحيم عفا.ريته طالعه علشان كدة بيهبها على الكل
رحمه : طب..طيب بالله عليكي اطلعي شوفي فيه ايه انا خا.يفه اوي
فوزيه : مقدرش والنبى دة ينى لو كلمته وهو بالحاله دى.
رحمه شهقت اكتر وبدأت تتنفس بصعوبه : علشان خاطري اطلعي شوفي فيه ايه.
: فوزيه : بصى هاقوم اعملك كوبايه لمون بس اطلع برة لا وبعدين انتى مش سامعه ض.رب نا.ر شغال ممكن يكونوا بيض.ربوا بعض اخاد رصا.صه طايشه.
رحمه بصر.اخ :
اطلعي بره مش عايزه حاجه اطلعي. فوزيه : اهدى .. اهدى عاوزة ايه اعمهولك
:رحمه : اطلعي شوفي فيه ايه ..ومين بيض.رب نا.ر اطلعي بالله عليك.
( فوزيه حبت تريحها وطلعت برا مثلت انها بتشوف فى ايه ورجعت تانى) .
فوزيه : اهو ياست رحمه … سى رحيم بيتخا.نق فى عر.كه كبيرة اوى .
( رحمه حست بعز.جها مش قادرة تتحرك بتتحرك بايديها من علي السر.ير عايزه تنزل )
رحمه: ساعديني انزل من السر.ير ده.
فوزيه : تروحى فين بس قوليلى وانا اعملك اللى انتى عاوزاة
رحمه :
قوميني خليني اطلع بره اشوف في ايه ورحيم بيتخا.نق مع مين هو كل مره كده خنا.ق خنا.ق مش خ.ايف علي روحه.
فوزيه : ياست رحمه انتى تعبانه … وبعدين سى رحيم يطلع روحى لو نزلتى من السر.ير …. استهدى بالله كدة … يارب عدى اليوم دة على خير.
رحمه : هتقوميني ولا لا ….خليني اقوم مش قادره انتي مش عايزه تقوميني وبتستغلي عجزي يعني.
فوزيه ض.ربت على ص*درها : والله لا .. يقط.عنى .. طب اقولك انتى عاوزة تشوفى سى رحيم ليه ؟.
رحمه حطت وشها ف الارض :
خا.يفه يا طنط هو مش بيخا.ف ع حياته ليه خا.يفه خديني بره.
فوزيه بابتسامه : خا.يفه على سى رحيم …. معلش هو دايما كدة واخد الدنيا بصد.رة .
واستكملت بغباء: امال تعملى ايه لو لقيته داخل عليكى بط.لقه فى كتفه ولا ر.جله … ويقولك ح.ض.رلى الحمام واطلبيلى الدكتور الغ.بى يجى .
رحمه شهقت : ط.لقه هو اض.رب بالر.صاص قبل كده
فوزيه : اه طبعا …عادى ياست رحمه بكرة تتعو.دى .
رحمه : اخلصي طلعيني بره اشوف فيه ايه حرام عليكي بقا.
فوزيه : مش هاقدر
رحمه :
طب ناديه قوليله رحمه تعبانه وعاوزاك
فوزيه بشك : دة تمثي.ل ياعنى ولا فعلا عيا.نه.
رحمه : يا ستي اخلصي مش قادره بقا الله.
فوزيه : طيب .
( فوزيه خرجت برة تدور لقت حارس البيت واسمه محمد ).
فوزيه : واد يا محمد .
محمد : ايوا ياست فوزيه .
فوزيه: سى رحيم خلص العر.كه ولا لسه .
محمد : مش عارف .
فوزيه : طيب اجرى بسرعه … ناديله وشوشو قوله ست رحمه تعبانه اوى وعاوزك .
محمد : طيب .