محمد راح جرى ودخل وسط رجاله رحيم .
محمد بخو.ف : يا كبير .
رحيم لف وبصله : فى ايه يا محمد وانت ايه اللى خلاك تسيب حراسه البيت .
محمد قرب منه بخو.ف : ست فوزيه بتقولك ان احم. .. رحمه ست رحمه هانم تعبانه وعاوزك .
( رحيم جرى باقصى سرعته على البيت وقابلته فوزيه زقها بعيد ودخل لرحمه ).
رحيم : مااااالك فيكى ايه ؟. ايه و.جعك ؟؟
رحمه بتكشيرة : انت كل يوم تتخان.ق كده حرام عليك هو في ايه ورجلي مش قادره اقعد كده متعودتش علي القعده دي.
رحيم بيحاول يفهم : رحمه مالك. …. قالولى انك تعبانه اوى.
رحمه : ضهري بيو.جعني من قعدتي دي وعايزه اقوم مش عارفه عايزه اتحرك.
رحيم : تتحركى ازاى ؟. مش فاهم لسه هاكلم دكتور طبيعى يجلك ونبدء الجلسات… وضهرك تحبى اد.لكه.
رحمه : عايزه امشي ي رحيم مش عايزه افضل كده خليني امشي.
رحيم قرب منها بهدوء واتكلم : تمشى ازاى … انتى فاقدة الحر.كه بلاش علشان متتعبيش قلبك ولا قلبى معاكى.
رحمه : ساعدني خليني اتحرك علشان خاطري.
رحيم بصرامه : لا.
رحمه :
بالله عليك أنا همو-ت كدة
رحيم اخدها فى ح.ضنه : بعد الش.رعليكى من المو.ت … ريحى نفسك شويه ونامى.
رحمه بعصبيه : يووووه مش لو هتساعدني هحاول أنا.
رحمه : أبعد بقا حرام عليك هو انت معندكش غير كده أنا معتش عندي حاجه تاخدها اهو قاعده ولا بتحرك ولا بعمل حاجه ….هتساعدنى ولا لا
(رحيم قام بعصبيه وفضل يتحرك فى الاوضه بسرعه وفج.اه بدء يكس.ر فى الاوضه واى حاجة تقابله كان يض.ربها بايدة …لدرجه ان ايدة نز.فت وهو ييكمل تكس.يرة).
رحمه خا.فت : رحيم خلا..ص أنا اسفه مقصدش علشان خاطري خلاص تعالي هنا.
(رحيم بيكمل مسابش مكان ولا مرايه ولا كس.رها بقا شخص غريب سمعها بتنادى عليه لف بصلها بش.ر )
رحيم بش.ر : عاوزة ايه؟
رحمه عي.طت وبتتكلم بخو.ف : أنا اسفه مقصدش اضاي.قك تعالي هنا مش قادره اقوم اجيلك.
رحيم بصوت فحيح : لا .. ابعدى عنى احسنلك .. انا ممكن فى اللحظه دى اك .
رحمه ببرائه : لا أنا مش ههون عليك تني اقولك تعالي هنا جنبي واني لو حبيت.
(رحيم فضلها يبصلها شويه هو مش عاوز يضعف فكر وبعدين قرر انه يخرج ).
رحيم : انا ماشى.
(رحمه بد.موع فضلت تتحرك من علي السرير علشان تنزل ع الارض وتروحله وصلت لاول السرير بالعافيه ومبقتش قادرة تتحرك اكتر من كده).
رحمه بضعف : متمشيش.
( رحيم شاف حالتها دى صعبت عليه شالها وقعدها حلو فى السر.ير وقعد هو بعيد عنها ..).
رحيم : عاوزة ايه ؟.
رحمه : أنا اسفه متزعلش …متمشيش وتسيبني أنا خا.يفه.
رحيم : من ايه ؟ .. خا.يفه من ايه ؟؟.
رحمه : خ.ايفه من انك كل مبتخرج اسمع ض.رب نا.ر وناس بتت وشاورت ع ايديه وخا.يفه من الد.م ده هات القطن والشاش وتعالي خليني اساعدك.
رحيم : متخا.فيش اوى كدة عليا .. انتى اصلا مش ط.ايقنى …انتى لسه من دقايق رفض.انى وزقانى بعيد وانا عمر ما فيه حد ر.فضنى.
رحمه :
رحيم علشان خاطري هات قطن وشاش وتعالي اساعدك وبعدها اعمل اللي انت عايزه.
رحيم : لا هاقوم اخلى فوزيه تساعدنى … عن اذنك.
رحمه : رحيم علشان خاطري هما اليومين اللي فاتوا دول معملوش ليه خاطر عندك.
رحيم بعتاب : عملوا وانتى بز.قك ورفضك ليا مسحوا باستيكه يارحمه.
رحمه : أنا اسفه متزعلش تعالي خليني اساعدك بقا وحياتي.
رحيم مكمل فى معاتبتها وناسى ايدى : اكتر حاجة بتك.سر الراجل انه يحس انه مر.فوض من مراته
رحمه بك.سوف : أنا مش رفضاك يا رحيم أنا…. أنا بس مكنتش عارفه اتنف.س.
رحيم بتحدى :
ياعنى لو قربت منك دلوقتى هاتختر.عى سبب ايه المرادى ؟!.
رحمه : مش هختر.ع اسباب. .
رحمه بهمس : رحيم.
رحمه حطت ايديها عليه وضمته ليها : رحيم رد عليا.
رحيم تقريبا مكنش فى و.عيه بعد ضمتها له : اممم
رحمه : ايديك بتنز.ف وحياتي خليني أطهرلك الجر.ح.
رحيم : مش وقته.
رحمه : رحيم وحياتي.
رحيم بعد عنها شويه وكشر وكان شعرة متنعكش
رحيم بضي.ق : لازم.
رحمه حطت ايديها علي شعره بحنيه : لازم ايديك بتنز.ف من بدري.
رحيم : طيب هاقوم .
( رحيم قام وجاب شاس وقطن وحطهم فى ايدها وادها ايديه وسكت ).
(رحمه مسكت ايديه بحنيه وبدأت تنض.فها من الد.م وبعدها ربطتها كويس صعب عليها حر.جه جدا م واتكلمت بدموع).
رحمه : متزعلش أنا اسفه.
رحيم مسح د.موعها : بتعي.طى ليه ؟… متعي.طيش .
رحمه : أنا السبب انت جر.حت نفسك بسببي.
رحيم : لا انا فى وقت عصبيتى كدة وببقا أمر من كدة …. متع.يطيش بقا … انتى كلتى ولا لاه.
رحمه : اممم لا
رحيم : طيب اطلبلك اكل من ماك ولا عاوزة حد تانى .
رحمه بصتله :