هتاكل معايا ولا لاه
رحيم : هاكل معاكى ..علشان تنامى شويه .. وبليل يجى دكتور علاج طييعى يبدء شغله علشان تخفى بسرعه وتقومى تمشى …. وترجعى لحياتك وترتاحى منى .
رحمه : احم انت عايز تسيبني
رحيم بوج.ع : غصب عنى … بس اعمل ايه .. من حقك ترجعى لحياتك .. انا خلاص انتق.متلك وظب.طلك كل حاجة.
رحمه عي.طت واتعد.لت : تمام….ممكن تخليني انام.
رحيم بحنيه : مش هتاكلى .. انا بقالى يومين مأكلتش تقريبا وقولت هاكل معاكى.
رحمه : حاض.ر هات اللي تحبه.
رحيم : لا أكلينى على زوقك.
رحمه :
هات نفس اكل امبارح بيج ماك وبطاطس وكولا.
رحيم : حاض.ر .
(وطلع فونه وطلب الاوردر وبصلها وسكت)
رحمه : بتبصلي كده ليه.
رحيم حرك صوابعه على وشها : عادى بحفر ملامحك فى دماغى.
رحمه : رحيم هو مفيش امل انك تبطل الشغل ده
رحيم ابتسم بضعف : اه هابطله لما ام-وت.
رحمه : بعد الش.ر عليك ….رحيميم بطله ومتسبنيش وتعالي نعيش سوا ابدأ من جديد.
رحيم : مينفعش.
رحمه : ليه ….ليه متمسك بشغلك ده اوي كده.
رحيم : مفروض عليا من ز.مان. ….
قولتلك انا لوسبته هامو-ت من الحكو.مه او ها.مو-ت من الكبا.ر … كدة هامو-ت وكدة هامو-ت يبقا سيبنى عايش كدة يا رحمه ولا مستكترة عليا العي.شه كمان.
(رحمه عيطت وسكتت قربت ناحيته وحطت راسها ع رجليه ومسكت فيه جامد وفضلت تعيط بشهقات مكتومه)
رحمه : بعد الش.ر عليك.
رحيم شدها عليه وح.ضنها واتكلم بصوت مبحو.ح : رحمه انا عاوزك … سيبنى اشبع منك قبل الاكل .
رحيم : ياقلب وعقل رحيم .
رحمه بهمس : رحيم.
رحيم بنفس همسها: ن .. نعم.
رحمه : متسبنيش.
رحيم : حاض.ر
( رحمه قربته منها وهي حاسه بحاجات كتير محستهاش قبل كده بس رحيم عقله مش معاها ضاممها بس شارد في حاجه)
رحمه : بتفكر في ايه.
رحيم بعد وبلع ريقه وبا.س جبينها : مفيش … هاقوم…. اشوف الاكل جه ولا الكلا.ب اللى برا استولوا عليه.
رحمه ضمته : لا متقومش وتسيبني
رحيم : انا هاروح فين يا رحمه دة انا هاطلع على الباب … انا جعا.ن وربنا.
رحمه : طيب قوم.
( رحيم قام ودخل مكتبه وفضل يفكر كتير لقى انه افضل حل انه يعا.لجها ويط.لقها بس خلال اليومين دول من ح.قه يش.بع منها … تليفونه رن .)
رحيم : الو .
مجهول : عامل ايه ؟.
رحيم : تمام .
مجهول : غلطت انت فى اللى عملته مع الواد الصحفى دة .
رحيم بض.يق: عادى كان لازم يتر.بى واتر.بى .
مجهول: عموما …. احنا نقدر نخرسه … بس الحكايه طولت وو.بخت واحنا بدأنا نضا.يق .
رحيم : ولا تبو.يخ ولا حاجة … هاتنتهى فى ميعادها ويرجع كل شىء لاصله .
مجهول :
اتمنى .
(رحيم قفل ونفخ بعصبيه وخد الاكل وحاول يتحكم فى نفسه ودخل لرحمه ).
رحيم : رحوم يالا علشان ناكل .
رحمه: اكلني
رحيم بضحك : وانا مين يأكلنى … انا جعا.ن.
رحمه : انت تاكلني وانا اكلك.
:رحيم : تشربينى واشربك …هههههه يخر.بيت دماغك يا رحمه .
( رحيم جاب الاكل واكلها فعلا ).
رحمه : رحيم البطاطس بتاعتي خلصت هات بتاعتك .
رحيم : رحمه حبيبتى خدى اكلى … انتى تقريبا داخله فى اكلى.
رحمه كشرت :
انت بتبصلي ف الاكل يا رحيم طب قوم بقا من هنا متكلمنيش.
رحيم : عظيم بيمين ابدا لتاكلى يا وليه … افتحى بوقك بيقولوا لو اطعمت مش عارف ايه ادخل الج.نه.
رحمه : لا أنا شبعت الحمدلله كمل اكلك انت يالا
رحيم : وانا كمان شبعت… ممكن بقا الكونتيسه رحمه تنام شويه .
رحمه : احكيلي حدوته.
رحيم قرب منها واخدها فى ح.ضنه ولعب فى شعرها ولقى دة انسب وقت يطلع فيه مشاعرة : كام يا مكان فى سالف العصر كان فيه زمان بنت قمر اسمها رحمه كانت جميله جدا كانت عايشه مبسو.طه ..
جه جارها الشر.ير وقالها روحى اشتريلى مان.جه من ارض المو.ت .. رحمه علشان طيبه وافقت وراحت واهو اسمها بتساعد انسان … رحمه دخلت ارض المو-ت واول ما دخلت قابلت مالكها وهو الو.حش الكبير اثر.ته بر.قتها وجمالها اثرته واثرت جوارحه مبقاش قادر يسيطر على مشاعره معاها ..بدء يحبها ويعش.قها …. بس فكر شويه لو عرفوا الو.حوش الصغيرة هايوها ويخلصوا منها وهى متستاهلش كدة … هى جميله تستاهل تعيش وتحب وتتحب … ف يوم جة وقرر يبعدها عنه وبعدها فعلا وعاش الو.حش حزين وتعيس وعاشت رحمه حياتها واتبس.طت واتجو.زت وخلفت ونسيته الوا.طيه .
رحمه :
لا رحمه مش واطيه مش هتتجوز حد غير الو.حش.
رحيم بضحك : هانشوووف هابقا افكرك واقولك رحمه وا.طيه اوى ههههههه.
رحمه بتكشيرة : رحمه مش واطيه متغطلش.
رحيم رفع حاجبه : هو ح.ض.رتك رحمه ؟!… انا بتكلم عن رحمه اللى فى الحدوته .
رحمه : مهي اسمها ع اسمي الله.