بعدين ابقا اقولك …. يالا علشان تنامى بكرة يوم طويل جدا وعاوزك فايقه.
رحمه : هنام هنا طلعني من المكان ده.
(رحيم قام وقومها وشالها وهى حاولت تنزل بس هو رفض واخدها راح على اوضته ورحمه وقفته قبل ما يدخل).
رحمه : دي مش اوضتي.
رحيم بهمس : عارف دى اوضتى انا .. انتى من الليله دى هتنا.مى معايا.
رحمه : هنام معاك ليه؟!.
رحيم بصلها وكأن ليها راسين : انتى هبله يارحمه … انتى مر.اتى تنامى معايا … تنامى بعيد عنى ليه.
رحمه كشرت : بس متقولش هبله.
رحيم :
ماشى يا عاقله … يالا انا تقريبا هنام وانا واقف .
رحمه : احم أنا جعا.نه.
رحيم دخلها الاوضه وقعدها على الس.رير .
رحيم بتنهيدة : حاض.ر هاخلى فوزيه تجبلك اكل … غيرى هدومك .
( رحيم سابها ونادى على فوزيه وامرها تجبلها اكل … ودخل تانى بدء يقلع هد.ومه ).
رحمه بتلف وشها : انت بتعمل ايه…. .
رحيم نفخ بعصبيه : لا وحياة ابوكى انا مش فايقلك الاكل هايجى وهتاكلى وتنامى من غير صوت وانا ها.قلع هدومى وهنام بالشورت اكراما ليكى بس كلمه زيادة واقسم بالله يا رحمه
رحمه بقه.ر :
طيب حاض.ر ..اتفضل هاتلي الاكل خليني اكل.
رحيم راح على السرير وقعد وغطى نفسه : فوزيه هاتجيبه دلوقتى وهاتخبط اطلعى خدي منها من برا لانها ممنوعه تدخل هنا … خلصى اكل وغسلى ايدك وطفى النور وتيجى تنامى متتقلبيش وانتى نايمه ولا تعملى صوت احسنلك .
رحمه : قوم اقعد معايا علي مااكل اخا.ف اقعد لوحدي.
رحيم بنر.فزة : يووووة يا رحمه على الد.لع بقولك مش شايف قدامى.
رحمه الد.موع بدأت تتجمع فى عينها :
خلاص مش عايزه حاجه ولا عايزه اكل اتفضل نام خليني انام أنا كمان
(رحمه اتعدلت علي السرير واخدت مخده في ح.ضنها واستعدت للنوم).
رحيم قومها من السرير : طيب طيب هاقوم اهو … انتى ماكلتيش حاجة من الصبح
( فوزيه خبطت ).
رحيم : قومى يالا خدى منها الاكل.
رحمه : مش عايزه حاجه.
رحيم بعصبيه : رحمممممه انا على اخرى قومى … خلينى اخلص.
رحمه قامت مره واحده واخدت الاكل من فوزيه : أهو جبته منها مش عايزه اكل شبعت خليني انام بقا.
(رحيم اتحرك على السرير بتعب ووجاب الاكل على طرف السرير ).
رحيم بتتعب : كلى يا رحمه.
رحمه نبرت صوته قلقتها وبصت للاكل اللي شكله غريب : هو ايه الاكل ده؟!.
رحيم بيحاول يفتح عينه : دة فضلت خيرك ممبار ولحمه.
رحمه : لا لا مش عايزه والله مش بعند بس انا مش باكل الحاجات دي خليني ننام والصبح هاكل اي حاجه .
رحيم : ليه يارحمه والله اكل نضيف … طيب اكلك انا.
رحمه : رحيم أنا عمري ماكلت الحاجات دي خالص هرجع.
(رحيم زق الاكل بعيد ..وشاور ليها بتعب على درج الكمدينو تفتحه ).
رحيم : رحمه افتحى الدرج هاتى تليفونى . رحمه قامت جابت التليفون : اتفضل أهو عايزه ليه ف نص الليل.
(رحيم اخدة منها وبصلها بتنهيدة وفتح التليفون اللى رحمه استغربت انه شايل تليفون حديث كدة وهو اصلا حاله من الشكوك ولا هيئته ولا منظرة تا.جر مخد.رات ولفت نظرها انه بيبعت رساله وبيكتب انجليزى بطلاقه) .
رحمه بذ.هول: ايه ده انت بتكتب انجليزي وشايل ايفون كمان.
رحيم رفع را.سه ليها : البر.نسيسه تحب تطلب اكل غير ماك.
رحمه : لا بس بيج ماك وبطاطس كتير اوي اوي.
(رحيم بص فى فونه تانى وعدل الاوردر).
رحيم بتعب : اى حاجة تانى .
رحمه : بتكتب انجليزي ازاي ها ومعاك ايفون كمان.
(رحيم رجع سند ضهرة على السرير وشاورلها تقعد جنبه).
رحيم : وايه الغريب فى كدة.
رحمه : احم تا.جر مخد.رات وكل الجو ده اكيد مش متعلم يعني.
رحيم ضحك ضحكه صغيرة : اهو دة بقا النظريه الغلط … ياعنى تا.جر مخد.رات لازم ابقا جاهل لا طبعا انا متعلم ومتعلم تعليم كويس اوى كمان وبلبس حلو وبهتم بنفسى …. كلها نظريات غلط ومسلسلات كلت دماغكوا.
رحمه : معاك شهادة ايه؟!.
رحيم غمزلها : تجارة انجلش …. متسأليش اكتر من كدة علشان مش هجاوبك.
رحمه :طيب .
فات نص ساعه والباب خبط : الاكل وصل قوم هاته بقا.
رحيم قام بتعب وقرصها فى خدودها : اد.لعى كمان.
(رحمه ابتسمت رحيم جاب ليها الاكل واكلت باستمتاع
بعد ماكلت نص الاكل بصت ببرا.ئه لرحيم بالساندوتش)
رحمه : تاكل.
رحيم بيحاول يفتح عيونه بصعوبه : لا.
رحمه كملت اكلها خلصت ومسحت ايديها بصت لرحيم : الحمدلله شبعت انام بقا لانى تعبانه..
رحيم ااتنهد :
اخيرا يا رحمه يالا طفى النور بقا وزى ما قولت مش عاوز صوت.
رحمه : قوم اطفيه اخاف اط.فيه وارجع تاني للسرير ف الضل.مه.
رحيم : اووووف .
( رحيم قام طفاه وجه جنبها ونام ولسه بيروح فى النوم لقاها بتهمس باسمه ) .
رحمه بهمس: رحيم…… انت نمت.